POEM: ZGJIDHJA E NDRYSHIMEVE

Mendoj se kuptimi i vërtetë i drejtësisë është zgjidhja e mosmarrëveshjeve dhe ndihma e njerëzve që të qëndrojnë në vendin e njëri-tjetrit (metaforikisht sigurisht, ndryshe me erë të keqe). Është të mësosh ndjeshmërinë dhe respektin për të gjithë njerëzit. Në thelb është t'u bësh të tjerëve si do të kishit bërë për ju.

I shkrova këtë poezi një njeriu që më shkaktoi shumë dhimbje dhe ndoshta ishte mësuesi im më i madh në këtë jetë. Të gjithë në të vërtetë janë mësues, nëse zgjidhni të shikoni për të mësuar nga konflikti. Unë gjithmonë përpiqem të mësoj të mos arrij. Unë besoj se për të krijuar një shoqëri harmonike duhet të mësojmë zgjidhjen e konflikteve dhe të jemi të përgatitur të gabojmë në gjykimet tona. Preferenca ime është të përpiqem dhe të mësoj të mos gjykoj, por të jem i hapur ndaj dallimeve. Ne nuk duam një botë ku të gjithë përshtaten, Më pëlqejnë ndryshimet që bën për një botë interesante. Konflikti është sfida e besimeve të mbajtura thellë.

ZGJIDHJA E NDRYSHIMEVE

Në zemër të së vërtetës,
Ka shumë përgjigje,
Sepse e vërteta ka shumë anë,
Sepse qëllimi i vërtetë zbulon atë që fshihet,
Një synim për të vërtetën nuk fshihet kurrë.

Të duash një tjetër është nderimi më i lartë,
Është një dhuratë e çmuar,
Kur është e vërtetë nuk mund të fshihet,
Nuk mund të largohet me turp,
Se si mund të ketë turp të shohë bukurinë
ku fshihet?

Dashuria e vërtetë nuk është kurrë obsesion,
Sepse dashuria liron zotërimin,
Dashuria i lejon tjetrit të zgjedhë,
Dashuria është e durueshme pa asnjë pritshmëri,
Dashuria nuk ka asgjë për të provuar,
Dashuria nuk ka asgjë për të humbur kur vetëm jep,
Sepse vetëm pafajësia ekziston në një zemër të pastër.

Dashuria ka kërkuar mirëkuptim,
Dashuria duhet të thotë të vërtetën,
Dashuria është e durueshme dhe e sjellshme,
Dashuria arrin drejt idealit më të lartë,
Sepse vetëm dashuria është e vërtetë.

Heshtja është përgjigja e paplotësimit,
Sepse pyetja zbulon fytyrën,
Përgjigja zbulon dorën e tyre,
Për ta përballuar pyetjen me ndershmëri,
Është e pasigurt të kuptosh një tjetër,
Për ta çuar një person në pasqyrën e qartësisë,
Bën keqkuptime të dukshme,
Ajo pasqyron fytyrën e vërtetë,
Sepse të tregosh fytyrën tënde lejon që dikush të shihet,
Velloja e fshehtësisë zbret mbi ata që kanë diçka për të fshehur,
Sepse ata kurrë nuk mund ta duan atë që është e fshehur,
Sepse dy fytyra çoje njërën në një sallë pasqyrash,
Aty ku njeriu është duke parë vetëm reflektimin e tyre,
Njeriu shikon në të gjitha drejtimet, por nuk mund ta gjejë derën,
Sepse çelësi mbahet i fshehur në hije,
Kujdestari nuk kujdeset më për atë që është e drejtë.

Të guxosh të dashurosh është një tërheqje e heshtur,
Të flasësh me ndershmëri përballet me tronditje,
Për të përcjellë respekt dhe ndjeshmëri është shumë afër për rehati,
Të kërkosh zgjidhje është një mur mbajtës,
Për muret institucionale nuk jepet strehë vetëm përforcim,
Sepse muret mbrojnë ata në kullë që nuk janë të gatshëm të dëgjojnë frikën e tyre,
Për të hequr keqkuptimin dhe për të kërkuar paqe,
Është përballur me zhgënjim dhe fuqi ligjore,
Sepse jodhuna është një forcë më e fuqishme,
Sepse nuk ka mure në njerëzim,
Sepse të jesh njeri dëgjon zërin e vërtetë,
Vetëm e vërteta dhe drejtësia zbulojnë respekt.

Më thonë se ku ka keqkuptim mbill të vërtetën,
Aty ku ka dhimbje ofrojnë shërim,
Ku ka pyetje përgjigjuni me respekt,
Sepse e vërteta është liria që të gjithë presim,
Dhe të shohësh tjetrin si veten,
Është pasqyra ku shikon për të parë,
Qartësia e sheh atë që është kështu pa gjykim,
Bamirësia është të ofrosh një rrugëdalje nga errësira nëpërmjet mirësisë me dritën e butë të besimit.

Të trajtosh tjetrin si mik do të thotë të kuptosh se nuk ka armik,
Të trajtosh konfliktin si një mundësi është të kuptosh se rritja personale është dhurata e vërtetë,
Të flasësh me një tjetër të shqetësuar do të thotë ta kthesh iluzionin në realitet,
Është akti më i sjellshëm i dhembshurisë.

Sepse jeta nuk është një deklaratë mode,
Ai kishte për qëllim të shfaqte gëzimin e argëtimit,
Nuk duhej marrë seriozisht,
Nuk ishte për të hequr dinjitetin e askujt,
Si një jetë në arrati.

Dëshira ime e vetme është falja,
Kjo ishte thirrja ime e vetme,
Jam thellësisht i zhgënjyer që nuk mundëm ta çmontonim murin e bekuar,
Për të shëruar këtë çarje, pozicioni duhet të zhvendoset,
Sepse unë kam vuajtur nga dashuria si kurrë më parë,
Iu afrova një rënie të vërtetë – jeta ime ne fjale,
Vura në dyshim qëllimin tim të jetës dhe humba shpresën e vërtetë,
Pa drejtësi dhe paqe nuk ka jetë,
Dhe jeta ime është e përkushtuar ndaj drejtësisë së paqes,
Sepse drejtësia natyrore nuk është e drejtë apo e gabuar,
Ai kërkon të zgjidhë mosmarrëveshjet – kështu që të gjithë i përkasin.